ΣΙΤΗΡΑ - ΣΙΤΑΡΙ,... (2)

ΣΙΤΗΡΑ
Από τις αρχές της ανθρώπινης ιστορίας η σπουδαιότητα των σιτηρών για το ανθρώπινο γένος υπήρξε σημαντική. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι αρχαίοι πολιτισμοί ήκμασαν σε περιοχές όπου καλλιεργούνταν κάποιο σιτηρό. Έτσι οι πολιτισμοί των Βαβυλωνίων και των Αιγυπτίων βασίστηκαν στο σιτάρι, των Κινέζων στο ρύζι, των Ίνκας, Μάγιας και Αζτέκων στον αραβόσιτο(καλαμπόκι).

Τα καλλιεργούμενα στην Ελλάδα διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: αυτά που σπέρνονται το φθινόπωρο, συγκομίζονται νωρίς το καλοκαίρι και τα ονομάζουμε φθινοπωρινά σιτηρά και αυτά που σπέρνονται την άνοιξη, συγκομίζονται το φθινόπωρο και τα ονομάζουμε ανοιξιάτικα σιτηρά.
Τα κυριότερα φθινοπωρινά σιτηρά είναι: σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, σίκαλη.
Τα κυριότερα ανοιξιάτικα σιτηρά είναι: καλαμπόκι, ρύζι, σόργο, κεχρί.
ΣΙΤΑΡΙ
Περιγραφή: έχει θυσσανώδες ριζικό σύστημα, ο βλαστός ή το στέλεχος αποτελείται από ένα κυκλικό σωλήνα κενό στο εσωτερικό του, το ύψος του στελέχους κυμαίνεται συνήθως από 0,60-1,50μ., το σιτάρι έχει ταξιανθία(πολλά λουλούδια μαζί) στάχυ.
Απαιτήσεις:ευδοκιμεί στην εύκρατη ζώνη και σε ποικιλία εδαφών.
Ποικιλίες: στη χώρα μας καλλιεργούνται δύο ποικιλίες: το σκληρό σιτάρι που χρησιμοποιείται στη μακαρονοποιία και το μαλακό σιτάρι που χρησμοποιείται για την παρασκευή ψωμιού.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ: 
1. Με ποιο άλλο τρόπο εκτός της παρασκευής του ψωμιού και των ζυμαρικών μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα σιτηρά και συγκεκριμένα το σιτάρι;
2. Με ποιο τρόπο συνδέται το σιτάρι με τις θρησκευτικές μας παραδόσεις;